Πολυπλοκότητα, ένταση και φινέτσα είναι εύκολο πλέον να διακρίνουμε σε ένα Ελληνικό ροζέ κρασί. Πόσο εύκολα όμως αυτά τα κρασιά, μπορούν να πουληθούν σε τιμές πάνω από 20 ευρώ; Είναι έτοιμος ο Έλληνας καταναλωτής να δώσει αυτά τα χρήματα για ένα τύπο κρασιού, που μέχρι πρόσφατα, ήταν στα αζήτητα;

Μέχρι
πρόσφατα, είχαμε συνηθίσει να μην έχουμε και πολλές απαιτήσεις αγοράζοντας ένα
ροζέ κρασί. Περιμένεις να έχει φρεσκάδα και απλότητα, χωρίς ιδιαίτερο γευστικό
πλούτο, πολυπλοκότητα ή χρήση βαρελιού.

Παρατηρώντας
το σύνολο των δειγμάτων που πήραν μέρος στο φετινό Drink|Pink Rosé Wine Extravaganza, διαπιστώνει κανείς ότι η πλειονότητα
των Ελληνικών ροζέ έχει υιοθετήσει το σύγχρονο στυλ της Προβηγκίας, ένα στυλ
που θεωρείται πλέον παγκοσμίως το σημείο αναφοράς ενός καλού ροζέ. Αλλά δεν ήταν
πάντα έτσι, ούτε στην Προβηγκία και φυσικά ούτε κατά διάνοια στην χώρα μας. Τα
τελευταία 30 χρόνια, το Provençal Rosé έχει εξελιχθεί, από σκούρο ροζ και πληθωρικό στην
γεύση, σε απαλό, ξηρό και φρέσκο, σχεδιασμένο να καταναλώνεται εύκολα και
γρήγορα, πριν προλάβει να χάσει την φρεσκάδα του.

Κατά
καιρούς υπήρξαν προσπάθειες για πιο περίπλοκα ροζέ, καθώς μερικοί παραγωγοί,
όπως στο Κτήμα Βιβλία Χώρα, θέλησαν να συνδυάσουν το απλό και φρέσκο στυλ, με
το γεμάτο σώμα, την χρήση βαρελιού και με δομικά στοιχεία, που θα έδιναν
μεγαλύτερο δυναμικό παλαίωσης. Ήταν όμως μια εποχή που η αγορά και οι
καταναλωτές δεν ήταν ακόμη έτοιμοι για κάτι τέτοιο. Σήμερα όμως έχουν αλλάξει
τα πάντα σε σχέση με τα ροζέ κρασιά στην Ελλάδα και καθώς αυξάνεται η παραγωγή
και τα δείγματα, μεγαλώνει και η εμπειρία των παραγωγών στην παραγωγή κρασιών
αυτού του τύπου.

Και
σε παγκόσμιο επίπεδο όμως, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά. Μέχρι το 2006,
κανείς δεν θα φανταζόταν ότι ένα ροζέ θα μπορούσε να πουληθεί πάνω 50 ευρώ. Η
επένδυση και η επιτυχία του Sacha Lichine στο Château d’Esclans στην Προβηγκία
έγινε πηγή έμπνευσης για πολλούς παραγωγούς από όλο τον κόσμο, στο να ανεβάσουν
και τον δικό τους πήχη ποιότητας και τιμών πολύ υψηλότερα. Το γεγονός ότι η
εταιρεία Riedel σχεδίασε μια σειρά ποτηριών αποκλειστικά για ροζέ, είναι ένα
ακόμα σημάδι για το πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει πλέον η παγκόσμια βιομηχανία του
κρασιού αυτή την κατηγορία οίνου.

Ένας
από τους Έλληνες οινοπαραγωγούς που έπιασε τον ακριβή χρονισμό ήταν ο Κύρος
Μελάς, όταν κυκλοφόρησε το 2015 το Idylle, ένα από τα πρώτα Ελληνικά ροζέ τύπου
Προβηγκίας. Η επιτυχία ήρθε γρήγορα και ήταν πολύ μεγάλη! Δεν θα μπορούσε όμως να
συμβεί αν δεν είχε προηγηθεί η φήμη του La Tour Melas στην παραγωγή premium
ερυθρών κρασιών, το καταπληκτικό του packaging και ο έξυπνος τρόπος προώθησης
του Idylle στην αγορά, που έδειξε ότι διψούσε για κρασιά τέτοιου τύπου. To
επόμενο βήμα ήταν μονόδρομος για τον Κύρο Μελά και αυτό ήταν η παραγωγή ενός
premium Ελληνικού ροζέ, του Silphium.

Το
Silphium είναι το πρώτο ελληνικό ροζέ που ξεπέρασε το φράγμα των 20 ευρώ στο
ράφι και μάλιστα κατά πολύ, αφού η τιμή του είναι λίγο κάτω από τα 40 ευρώ.
Δικαιολογείται αυτή η τιμή; Η αγορά απορρόφησε τις περίπου δυόμιση χιλιάδες
φιάλες σε λιγότερο από είκοσι μέρες. Το σίγουρο είναι πως το Silphium έχει
πολλά θετικά στοιχεία που το διαφοροποιούν από ένα απλό ροζέ κρασί. Δεν είναι
μόνο η ετικέτα, ούτε και το κύρος του ονόματος La Tour Melas. Τα σταφύλια που
είναι στην πλειονότητα τους από την ποικιλία Grenache Rouge, προέρχονται από
ένα αυτόριζο αμπέλι ηλικίας πάνω από 60 χρόνων.

Το
ανοιχτό σομόν χρώμα υποδηλώνει τον επίκαιρο χαρακτήρα του. Πολύπλοκα αρώματα
λευκόσαρκων και φρέσκων κόκκινων φρούτων, με κάποιες νότες βοτανικότητας και
πικάντικων μπαχαρικών. Αν εξαιρέσεις την απουσία τανινών, στο στόμα θυμίζει
περισσότερο κόκκινο κρασί με εντυπωσιακή συμπύκνωση, φινέτσα και μακριά
διάρκεια.

Ένα
κρασί που ξεχειλίζει από ποιότητα και φινέτσα και που ίσως, δείχνει το δρόμο
για ακόμη περισσότερα τέτοια παραδείγματα στο μέλλον, από άλλους Έλληνες
οινοποιούς. Άλλωστε, οι κλιματολογικές συνθήκες πολλών περιοχών της χώρας μας
είναι παρόμοιες με της Προβηγκίας. Επιπρόσθετα, μπορεί ο μέσος Έλληνας καταναλωτής
να μην διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για να στηρίξει ένα πολλαπλάσιο
αριθμό τέτοιων προσπαθειών, όμως ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών υψηλού
οικονομικού επιπέδου από το εξωτερικό, αλλά και η ισχυρή τάση ανόδου αυτής της
κατηγορίας κρασιών σε ανεπτυγμένες αγορές όπως των ΗΠΑ, της Ιαπωνία και της
Μεγάλης Βρετανίας, μπορούν να δικαιολογήσουν παρόμοιες προσπάθειες.

Στέφανος
Κόγιας DipWSET

Αναρτήθηκε Παρασκευή, 5 Ιούλιος 2019, 9:34. Κατηγορία Αρθρα  

ΠΗΓΗ