Μία μεγάλη κατηγορία κωνοφόρων δένδρων (π.χ. κυπαρίσσι μακρόκαρπο, έλατο, κέδρος ντεοντάρα, κέδρος Λιβάνου, κέδρος Άτλαντα) σχηματίζει συμμετρική πυραμιδοειδή κόμη.

Η φυσιολογική διαμόρφωση και ολοκλήρωση μιας πυραμιδοειδούς κόμης εξαρτάται από το βασικό οφθαλμό (μάτι) που βρίσκεται στην άκρη της τελευταίας προεκτάσεως του ίδιου κορμού, δηλαδή στην άκρη της κεντρικής κορυφής, η κυριαρχία της οποίας επί των πλάγιων οφθαλμών και βλαστών είναι σχεδόν απόλυτη.

Η ενδεχόμενη καταστροφή του ακραίου οφθαλμού ή και ολόκληρου του κορυφαίου βλαστού (προσβολές εντόμων, σπάσιμο από τον άνεμο ή από πτώση κλάδου άλλου δένδρου ή από βανδαλισμό κλπ.) έχει ως αποτέλεσμα την επιβράδυνση της προς τα επάνω αναπτύξεως του δένδρου και το ακανόνιστο άπλωμα της κόμης. Χάνει έτσι η κόμη το κύριο κηποτεχνικό χαρακτηριστικό της, τη συμμετρική πυραμιδοειδή μορφή, με τη μεγάλη αισθητική αξία.

Για τη διόρθωση της ζημιάς και την αποφυγή της αλλοιώσεως των χαρακτηριστικών του δένδρου επιλέγεται έγκαιρα, ενωρίς την άνοιξη, κοντά στην αχρηστευμένη κορυφή, ένα πλάγιος βλαστός, κατάλληλος να την αναπληρώσει. Στρέφεται με τα χέρια προς τα επάνω και δένεται σε μια κατακόρυφη ξύλινη ράβδο, στερεωμένη γερά στο επάνω άκρο του κορμού ως προέκτασή του. Μετά από λίγα χρόνια αφαιρείται η κατευθυντήρια ράβδος. Η νέα κορυφή θα έχει αναπληρώσει πλήρως την αχρηστευμένη στη φυσιολογική της αποστολή.

________________________

Πηγή: Κιούσης Γ., Κουτέπας Ν. και Ταμβάκης Ν. (1996) Εργαστήριο Ανθοκομίας – Κηποτεχνίας, Ευγενίδειο Ίδρυμα, τ. Β, Αθήνα. 

Source link