Η ανακύκλωση των ανθρώπινων λυμάτων μπορεί να συμβάλει στην προώθηση της γεωργικής βιωσιμότητας και ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία για ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες.

Ενώ το θέμα αποτελεί συχνά ταμπού, τα ανθρώπινα απόβλητα είναι πραγματικά γεμάτα από θρεπτικά συστατικά όπως άζωτο, φώσφορο και κάλιο που μπορούν να ανακυκλωθούν σε προϊόντα που θα διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην καλλιέργεια και την ανάπτυξη των φυτών σε φτωχά εδάφη. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, τα απόβλητά μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ζωική κοπριά που τροφοδοτεί τις καλλιέργειες και κάνει τους κήπους μας τόσο όμορφους.

Οι πόλεις σε όλο τον κόσμο παράγουν και διαχειρίζονται τεράστιες ποσότητες ανθρώπινων λυμάτων, γεγονός που ώθησε τους ερευνητές να διερευνήσουν περιοχές που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ανακύκλωση θρεπτικών συστατικών από τα ανθρώπινα απόβλητα των πόλεων σε γεωργικές εκτάσεις. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Illinois στην Urbana-Champaign ανέπτυξαν πρόσφατα ένα μοντέλο για να διευκρινίσουν ποια μέρη του κόσμου μπορούν να επωφεληθούν περισσότερο από την «ανακυκλοφορία» του αζώτου, του φωσφόρου και του καλίου από τα ανθρώπινα λύματα πίσω στο αγρόκτημα. Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature.

Η ερευνητική ομάδα συνέταξε μια διερευνητική μελέτη που εξέτασε 56 από τις μεγαλύτερες πόλεις σε έξι ηπείρους για να αξιολογήσει τη σκοπιμότητα αυτής της μορφής ανακύκλωσης των θρεπτικών ουσιών. Οι επιστήμονες πήραν υπόψη τους παράγοντες όπως η απόσταση μεταφοράς, ο πληθυσμός και η πυκνότητα των καλλιεργειών, οι ανάγκες σε θρεπτικές ουσίες στις καλλιέργειες και τα είδη των προϊόντων που θα ταίριαζαν καλύτερα σε κάθε τόπο. Μέσα από τη μελέτη αυτή οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ορισμένες πόλεις σε όλο τον κόσμο θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την προτεινόμενη προσέγγιση, όχι μόνο όσον αφορά στις καλλιέργειες αλλά και στην οικονομική ανεξαρτησία τους. «Βρήκαμε, για παράδειγμα, ότι στο Κάιρο της Αιγύπτου, εάν χρησιμοποιούνταν όλοι οι πόροι αζώτου από τα λύματα, η πόλη θα μπορούσε να μειώσει τις εισαγωγές αζωτούχων λιπασμάτων της χώρας περίπου κατά το ήμισυ», δήλωσε ο John Trimmer, πτυχιούχος φοιτητής του πανεπιστημίου του Illinois και κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Αυτός ο τύπος προσέγγισης θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τους μικρούς αγρότες σε μέρη όπως η υποσαχάρια Αφρική να αποκτήσουν καλύτερη πρόσβαση στα λιπάσματα από αυτά που είναι σήμερα διαθέσιμα», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές προτείνουν επίσης ότι τα επεξεργασμένα λύματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια επιλογή για χώρους όπου οι καλλιέργειες αναπτύσσονται κοντά σε πόλεις στις οποίες η μεταφορά νερού είναι μια μεγάλη πρόκληση λόγω του βάρους του νερού και της σχετικά χαμηλής περιεκτικότητάς του σε θρεπτικά συστατικά. Αυτό θα μπορούσε να ξεπεραστεί εάν χρησιμοποιούνταν προηγμένη τεχνολογία που θα πρόσφερε ένα πιο συμπυκνωμένο προϊόν, παρόμοιο με τα κρυσταλλικά λιπάσματα, το οποίο ήταν κατάλληλο για μεταφορά σε μεγαλύτερες αποστάσεις. «Καλλιεργούμε τα προϊόντα μας στα χωράφια, χρησιμοποιούμε λιπάσματα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, τρώμε τα καλλιεργούμενα προϊόντα, εκκρίνουμε όλο το άζωτο, το φώσφορο και το κάλιο και στη συνέχεια, τα θρεπτικά συστατικά καταλήγουν στο εργοστάσιο επεξεργασίας λυμάτων», δήλωσε ο Jeremy Guest, καθηγητής και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Είναι μια πολύ γραμμική, μονοκατευθυντική ροή των πόρων. Η μηχανική μιας πιο κυκλικής χρήσης των θρεπτικών ουσιών θα δημιουργούσε ευκαιρίες που θα μπορούσαν να ωφελήσουν το περιβάλλον, την οικονομία και τη γεωργία».

Ένα άλλο κώλυμα σε ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να είναι η έλλειψη προηγμένης τεχνολογίας που θα ήταν σε θέση να ανακτήσει ένα πιο συμπυκνωμένο προϊόν κατάλληλο για μεγαλύτερες αποστάσεις μεταφοράς. Στις ΗΠΑ, οι περισσότερες από τις εξεταζόμενες πόλεις φαίνονται να είναι κακές επιλογές για ένα τέτοιο σχέδιο ανακύκλωσης, επειδή πολλά από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη, όπως η Νέα Υόρκη και η Βοστώνη, είναι πολύ μακριά από τις κύριες γεωργικές περιοχές. Ωστόσο, το Σικάγο συγκέντρωσε καλύτερη βαθμολογία στην ανάλυση της ερευνητικής ομάδας, επειδή είναι κοντά στην καρδιά της κύριας γεωργικής περιοχής των ΗΠΑ.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους θα πρέπει να ληφθούν ως εκτιμήσεις των αποστάσεων μεταφοράς των θρεπτικών ουσιών και είναι χρήσιμες για τον εντοπισμό ευρύτερων λύσεων και περιοχών που μπορούν να δικαιολογήσουν περαιτέρω διερεύνηση των στρατηγικών επαναχρησιμοποίησης των λυμάτων. Σε γενικές γραμμές, η έρευνα δείχνει ότι οι περιοχές με υψηλή πυκνότητα καλλιεργειών και μια συμπαγή αστική δομή μπορεί να βρουν ρεαλιστική επαναχρησιμοποίηση των θρεπτικών συστατικών και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει ευκαιρίες για βελτίωση της παραγωγικότητας συνδυάζοντας το αστικό νερό και τα περιφερειακά γεωργικά συστήματα.

Μπορεί η πιθανότητα του της ανακύκλωσης των ανθρώπινων αποβλήτων σε μαζική κλίμακα στα παραγόμενα αγροτικά προϊόντα να μοιάζει μακρινή, παρ ‘όλα αυτά, οι ερευνητές σίγουρα κατάφεραν να μας κάνουν να συζητήσουμε αυτό το θέμα ταμπού και το πώς θα μπορούσε να κάνει τη ζωή μας καλύτερη.

Φωτεινή Πουρνάρα

Πηγή: news.illinois.edu

 
 
 Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook & στο twitter



Source link